Rozmawiaj ze swoim zestawem .NET i generuj działający kod

AI Assembly Chat zaczyna od analizy statycznej, a nie domysłów.

Kiedy przesyłasz plik DLL, EXE lub pakiet NuGet, refleksja .NET przegląda jego publiczną powierzchnię — przestrzenie nazw, klasy, interfejsy, wyliczenia, metody, właściwości oraz wszelkie dołączone komentarze XML — przy czym członkowie wewnętrzni i prywatni są pomijani. Daje to AI rzeczywiste dane o konkretnej wersji twojego zestawu, zamiast polegać na ogólnej wiedzy treningowej o pakiecie.

Wyodrębnione metadane, wraz z wywnioskowanymi wzorcami użycia, są osadzane i indeksowane do wyszukiwania semantycznego (RAG), więc pytanie takie jak „jak zserializować obiekt przy użyciu tej biblioteki” zwraca rzeczywiste, odpowiednie metody i ich prawdziwe sygnatury, a nie jedynie brzmiące wiarygodnie przypuszczenia. Ten krok indeksacji pozwala odpowiedziom pozostać dokładnymi nawet w przypadku wewnętrznych, rzadko spotykanych lub niedawno zmienionych interfejsów API, których model ogólnego przeznaczenia nigdy nie widział.

Pobrane sygnatury i komentarze dokumentacyjne następnie stanowią podstawę odpowiedzi AI: działające przykłady kodu C#/F# z prawidłowymi dyrektywami using i wzorcami async, wyjaśnienia w prostym języku, co robi dany typ lub metoda, albo na żądanie diagramy klas w formacie SVG oraz diagramy sekwencji PlantUML pokazujące, jak rzeczywiste elementy API są ze sobą połączone. Nic, co przesyłasz, nie jest przechowywane po zakończeniu sesji ani wykorzystywane do trenowania modeli.